شد ، حج بر او واجب نخواهد بود و اين امر كشف مىكند از اينكه از اول استطاعت نداشته . و مانند اين است هرگاه بدهى قهرى پيدا كند . مثل اينكه از روى خطا مال كسى را تلف كند و اگر دارايى خود را صرف حج نمايد ، نتواند عوض او را به صاحبش بدهد . بلى تلف كردن عمدى وجوب حج را از بين نمىبرد بلكه حج بر او مستقر خواهد بود و لازم است حج را هرچند به سختى و گدايى باشد به جا آورد . اينها كه گفته شد فقط در مورد تلف زاد و راحله است . و اما تلف مالى كه در بلد خود براى زندگى جا گذاشته ، كاشف از اين نيست كه از اول مستطيع نبوده ، بلكه در اين صورت حجش كافى و بعد از آن حجى بر او نيست . مسأله 42 - اگر انسان مالى داشته باشد كه به مقدار مصارف حج باشد ولى عقيده‌اش اين بوده